Polski Instytut Ekonomiczny (PIE) alarmuje: ekonomiczne koszty nadwagi i otyłości w Polsce mogą w 2060 roku sięgnąć aż 4,86 proc. PKB, czyli więcej niż planowane na przyszły rok wydatki państwa na obronność (ok. 4,7 proc. PKB). Obecnie problem dotyczy blisko 65 proc. dorosłych Polaków, co stawia nas w czołówce państw UE pod względem skali zjawiska.

Nadwaga i otyłość to problem nie tylko zdrowotny

Według PIE otyłość i nadwaga nie obciążają jedynie służby zdrowia, ale mają także poważny wpływ na gospodarkę. Analiza danych ze 161 krajów pokazuje, że w 2019 r. koszty ekonomiczne nadwagi i otyłości stanowiły 2,19 proc. światowego PKB. Największą część, niemal 38 proc., poniosły Stany Zjednoczone.

Jeżeli obecne trendy się utrzymają, do 2060 r. globalne koszty wzrosną do 3,29 proc. PKB, a w krajach UE – z 2,16 proc. w 2019 r. do 3,02 proc. w 2060 r. W Polsce koszty te już w 2019 r. wyniosły 2,58 proc. PKB, ale prognozy wskazują ich wzrost do 4,86 proc., co uplasuje nas na drugim miejscu w UE, tuż za Bułgarią (7,08 proc. PKB).

Największe wzrosty w krajach o niskich i średnich dochodach

PIE zaznacza, że największy przyrost kosztów otyłości i nadwagi dotknie kraje o niskich i średnich dochodach, gdzie mogą one wzrosnąć nawet 25-krotnie. Przyczyną są m.in. szybka urbanizacja, praca biurowa i spadek aktywności fizycznej, a także dieta wysokokaloryczna, uboga w wartościowe składniki odżywcze.

Instytut przewiduje, że w latach 2020–2050 kraje OECD mogą wydawać nawet do 8 proc. budżetów zdrowotnych na leczenie powikłań otyłości.

Rozwiązania? Podatek od niezdrowej żywności

Jednym z rozważanych sposobów ograniczenia kosztów jest opodatkowanie produktów wysokotłuszczowych, słodzonych i słonych, co już funkcjonuje w różnych formach w 12 państwach UE. Komisja Europejska analizuje obecnie możliwość harmonizacji tego systemu w całej Wspólnocie, co mogłoby znacząco ograniczyć skalę problemu.