Czy to już wypalenie zawodowe?

Wiele osób zastanawia się, czy to jeszcze zmęczenie, czy już wypalenie zawodowe? Jakie są jego objawy? Warto o tym mówisz, szczególnie 14 września w Dniu Wypalenia Zawodowego.

To stan chronicznego stresu związanego z pracą, który nie został w sposób optymalny zarządzony. Ten syndrom został uznany przez Światową Organizację Zdrowia (WHO) za wynik długotrwałego przeciążenia zawodowego. Kogo najczęściej dotyczy wypalenie zawodowe? Przede wszystkim zawodów wymagających intensywnego kontaktu z ludźmi, ale warto mieć świadomość, że wystąpić w każdej profesji.

Warto mieć świadomość, że objawy mogą być różnorodne, jednak najczęściej wyróżniamy objawy fizyczne, takie jak chroniczne zmęczenie, bóle głowy, osłabiona odporność, problemy z zasypianiem. Emocjonalne wyczerpanie, które charakteryzuje się poczuciem braku energii, znużenie, przytłoczenie codziennymi obowiązkami, drażliwość. Objawem może być także cynizm lub dystansowanie się od pracy, w tym odczuwanie obojętności, dystans emocjonalny wobec współpracowników czy klientów, czasem nawet niechęć do pracy. Można także zauważyć zmniejszoną efektywność, w tym spadek motywacji, obniżona produktywność, problemy z koncentracją i rozwiązywaniem problemów.

Według Ady Jakimowicz, psycholożki osoby o pewnych cechach temperamentu i podejściu do pracy są bardziej narażone na wypalenie zawodowe.

Są to zazwyczaj osoby, które:
Perfekcjoniści – mają tendencję do stawiania sobie bardzo wysokich, często nierealistycznych wymagań, co prowadzi do chronicznego stresu i poczucia nieadekwatności.
Osoby ambitne i nadmiernie zaangażowane – często pracują ponad swoje możliwości, poświęcając długie godziny pracy kosztem odpoczynku, co prowadzi do wyczerpania.
Osoby o silnym poczuciu odpowiedzialności – mają trudności z delegowaniem zadań, biorąc na siebie zbyt wiele obowiązków, co prowadzi do przeciążenia.
Osoby unikające konfliktów – które unikają stawiania granic i odmawiania, przez co stale spełniają oczekiwania innych, zaniedbując swoje potrzeby.
Osoby z niską odpornością na stres – łatwo odczuwają napięcie i mają trudności z radzeniem sobie z presją zawodową, co przy długotrwałym stresie prowadzi do wypalenia.
Introwertycy – którzy mogą odczuwać wyczerpanie emocjonalne z powodu intensywnych kontaktów międzyludzkich w pracy, szczególnie w zawodach wymagających dużej interakcji z innymi.
Według psycholog Ady Jakimowicz, to właśnie te cechy osobowości i zachowania sprawiają, że osoby te mają większą skłonność do wypalenia, zwłaszcza w stresujących środowiskach pracy.

Jeśli więc podejrzewasz u siebie wypalenie zawodowe, warto rozważyć skorzystanie z pomocy specjalisty zdrowia psychicznego. 

Co może zrobić pracodawca, aby zapobiegać wypaleniu zawodowemu swoich pracowników? 

Warto pamiętać, o tym kluczowych zasadach:

Kultura otwartości: Pracodawcy powinni promować otwartość na temat zdrowia psychicznego, tworząc środowisko, w którym pracownicy czują się bezpiecznie, rozmawiając o swoich problemach.
Elastyczność w pracy: Wprowadzenie elastycznych godzin pracy czy możliwość pracy zdalnej może zmniejszyć presję i stres wynikający z trudnych harmonogramów.
Wsparcie psychologiczne: Dostęp do programów wsparcia psychicznego, takich jak konsultacje z psychologiem czy psychoterapeutą, może pomóc pracownikom radzić sobie z trudnościami zawodowymi.
Szkolenia z zakresu zarządzania stresem: Regularne szkolenia z zarządzania stresem i technik relaksacyjnych mogą nauczyć pracowników skutecznych metod radzenia sobie z napięciem.
Jasne oczekiwania i cele: Pracodawcy mogą zadbać o to, aby oczekiwania wobec pracowników były jasno określone, a cele realistyczne i osiągalne. Przeładowanie pracą i brak jasnych priorytetów to częste przyczyny wypalenia.

Badania pokazują, że pracownicy, którzy otrzymują wsparcie psychiczne od pracodawcy, rzadziej doświadczają wypalenia zawodowego. Każdy z nas może sobie odpowiedzieć na pytanie, ile z powyższych podpunktów jest realizowanych u niego w pracy.

O tym warto pamiętać:

• Samoświadomość i dbanie o siebie to klucz do przeciwdziałania wypaleniu. Oto kilka metod, które mogą pomóc:
• Ustalanie granic: Nauka odmawiania oraz określanie jasnych granic między pracą a życiem prywatnym jest kluczowa. Ważne, aby wyznaczyć czas na regenerację i odpoczynek.
• Zarządzanie stresem: Regularna praktyka technik relaksacyjnych, takich jak medytacja, mindfulness czy ćwiczenia oddechowe, pomaga w radzeniu sobie z codziennym stresem.
• Aktywność fizyczna: Regularny ruch, nawet lekki, jak spacer, ma ogromny wpływ na poprawę nastroju i redukcję napięcia.
• Znajdowanie wsparcia: Ważne, aby nie być samemu w trudnych momentach. Wsparcie ze strony bliskich, przyjaciół, a także profesjonalistów może być kluczowe w zapobieganiu wypaleniu.
• Planowanie przerw: Robienie krótkich przerw w pracy pomaga w regeneracji i utrzymaniu koncentracji. Warto także zaplanować dłuższe okresy wypoczynku, takie jak urlopy, by naładować baterie.
• Dbanie o równowagę między pracą a życiem prywatnym, zarządzanie stresem oraz dostęp do wsparcia psychicznego to kluczowe elementy w walce z wypaleniem.
   

--

źródło: mat. prasowe - wypowiedź ekspercka Ady Jakimowicz, psycholożki.