Czy Polska jest gotowa na wojnę? Ekspert wskazuje słabe punkty w szpitalach

My powinniśmy się przygotować, bo wojska operacyjne będą zajęte, oni będą mieli co robić, będą mieli działanie na linii frontu, będą mieli ewakuację tych poszkodowanych stamtąd. Natomiast my będziemy zostawieni, czy będziemy odsunięci z naszym systemem opieki zdrowotnej, w tej powiedzmy bezpieczniejszych części, to jednak przygotowanie wszystkich obywateli - każdego z osobna do funkcjonowania w czasach takiego zagrożenia jest absolutnie kluczowe

Reklama

Możemy mieć najlepszych lekarzy, możemy mieć najlepszych medyków, natomiast jeżeli nie będziemy potrafili wykonywać tych czynności w środowisku niesprzyjającym, to wystarczy nam wyłączyć prąd w szpitalu. I może to być szpital na 100 tysięcy ludzi z najlepszymi lekarzami na świecie, to przyjedzie kilku “Janków”, wyłączą generatory i w zasadzie szpital będzie bezużyteczny.

Kiedy wchodzę w składce zespołów takich operacji specjalnych do udzielania pomocy na terenie utraconym, to jest też taki obszar, który jest w cieniu.  Należy pamiętać, że konflikt nie będzie tylko na linii frontu, będą obszary, które przejdą pod kontrolę kogoś innego i nauczyliśmy się tego, że sala operacyjna może być w garażu, może być w pokoju gościnnym, może być w kuchni, czy że narzędzi chirurgicznych nie będziemy dezynfekować w autoklawie, tylko w garnku do ryżu. Bo tego autoklawu tam zwyczajnie nikt miał nie będzie.

Będziemy mieli to, z czym nas wyrzucono. A może się zdarzyć, że wyrzucono nas czasami dwie, trzy, dziesięć godzin od celu. Jeżeli będziemy ewakuowali,  to czasami będzie to dystans 10-15-20 km  do pokonania przez dzień czy dwa. Ten czerwony krzyż na białym tle to też jest świetny pomysł - łatwiej trafić. My musimy tą ewakuację prowadzić w sposób bezpieczny dla siebie i dla tego ewakuowanego.

Na ten moment jesteśmy jedynym Uniwersytetem w Polsce, który podpisał porozumienie z dowództwem Wojsk Obrony Terytorialnej w zakresie współpracy. Dysponujemy Centrum Symulacji Medycznej, które jest de facto w pełni funkcjonalnym szpitalem, z możliwością zachowania pełnego ciągu przebiegu pacjenta. Czyli możemy symulować diagnostykę i leczenie od zachorowania do wypisu, czy przez również rehabilitacji. Co ważne, my możemy to symulować na jednym ciele, czyli to może być symulowany pacjent, czy symulator, który będzie fizycznie transportowany z miejsca na miejsce, poprzez SOR, transport, blok operacyjny i oddziały, jakkolwiek tylko będziemy potrzebowali. 

Przede wszystkim kładziemy bardzo duży nacisk na to, żeby były wymiana kompetencji, więc jeżeli ćwiczymy wspólnie, to ćwiczymy z jednostkami MSWiA i MON-u i nie staramy się siebie zastępować, tylko staramy się siebie uzupełniać, po to, żeby z jednej strony personel medyczny znał kompetencje tego personelu po drugiej stronie i na odwrót, więc przekaz informacji, zachowanie procedur i ta właśnie strasznie ważna komunikacja są tutaj kurczowe. Tego typu symulacje to okazja do przećwiczenia sytuacji, w której np. nie ma prądu i z pewnością należy to brać bardzo mocno pod uwagę. Mamy przygotowany obiekt w naszym centrum do prowadzenia działań, czy udzielania pomocy w warunkach ograniczonej widoczności i ograniczonej przestrzeni. 

Przeprowadziliśmy ćwiczenie polegające na zaangażowaniu żołnierzy WOT, roboczo nazwane Zespoły Wsparcia Ewakuacji, czyli przygotowujemy żołnierzy według nasze autorskiego projektu do tego, żeby byli w stanie wspomagać ewakuację obiektów użyteczności publicznej. Połączyliśmy też współpracę żołnierzy WOT z Samodzielnym Pododdziałem Kontrterrorystycznym Policji w Lublinie, na zasadzie takiej, że sekcja realizująca swoją część zadania miała w składzie żołnierzy WOT. I to polegało na tym, że zespół ewakuacji bojowej składa się z żołnierzy WOT. W momencie, kiedy SPKP skończyło swoją realizację, trzeba było obiekty ewakuować i zrobili to żołnierze WOT.

Tam możecie Państwo znaleźć dowolny zawód, dowolny fach, dowolne zainteresowania osób, które zdecydowały się podjąć służbę dla kraju. I ten potencjał musimy wykorzystać.