Co dalej z Centrami Zdrowia Psychicznego. Autorzy raportu nie chcą, żeby wylądował w szufladzie

Jako strona społeczna pracowaliśmy przy otwartych drzwiach. Było zorganizowane kilkanaście spotkań, ogólnych, z centralnymi i z niezależnymi organizacjami, gdzie na bieżąco rozmawialiśmy o tym, co się dzieje w zespole, jakie są ustalenia, co jest wdrażane – mówi dr Tomasz Rowiński.

Reklama

Mamy nadzieję, że ten raport niedługo będzie upubliczniony i będzie dla wszystkich dostępny. To, co jest ważne – i myślę, że to było wielkie wyzwanie – ale to, co udało się uzyskać: wszystkie ważne, tak naprawdę instytucje, które powinny wypracować ten model docelowy przed wdrożeniem – dodaje Rowiński.

Reklama

Czyli że wdrażamy psychiatrię środowiskową przy finansowaniu, które będzie tak naprawdę stymulowało, czyli promowało ten efekt zdrowotny. Udało się to wydyskutować. Model finansowania został po szerokich analizach zaproponowany przez Agencję Oceny Technologii Medycznych i Taryfikacji – tłumaczy ekspertka.

Reklama

Czyli tu odpowiadamy na te zidentyfikowane problemy związane z dużą różnorodnością w zakresie jakości realizowanych świadczeń. Będzie to monitorowane przy wdrożeniu takiego modelu i, co najważniejsze, można ustawić odpowiedni benchmark, czyli porównywać centra do siebie – to znaczy, jak ta jakość jest realizowana w zależności od konkretnego podmiotu. Te centra mogą się uczyć, rozwijać – to jest model, który jest też modelem prorozwojowym – mówi Depukat o czynniku jakości.

Reklama

Jest potrzebna zmiana legislacyjna. To jest dokładnie w raporcie końcowym napisane: potrzeba zmian w trzech ustawach, potrzeba zmian w czterech istniejących rozporządzeniach, potrzeba dwóch nowych rozporządzeń. To się nie stanie w ciągu miesiąca – to trzeba po prostu zrobić i na to jest ten rok pilotażu i dodatkowy, przedłużony – wyjaśnia.

Reklama

Marzy mi się, żeby to był ostatni zespół. I zastanawiam się, dlaczego, pomimo tego, że tyle wysiłku jest wkładane w kolejne etapy reformy, że liczne grona eksperckie, w tak naprawdę swoim wolnym czasie, poza pracą zawodową, pracują, analizują, przygotowują kolejne rekomendacje, po czym spotykamy się za rok i nie udaje się ustalić tych kolejnych etapów wdrożenia reformy – dodaje dr Anna Depukat.

Reklama

Wiem, że szuflady w Ministerstwie Zdrowia są głębokie i na pewno dużo papierów i dużo wspaniałych raportów końcowych z poprzednich zespołów tam gdzieś leży i zbiera kurz. Ale jednak fajnie by było, żeby ten raport, który tutaj powstał, nie wylądował na tej kupce dalej, żeby był opublikowany. W związku z tym podkreślamy to drukowanymi literami – jeśli ktoś za trzy miesiące pomyśli, że ta puszka jest już za blisko niego i trzeba ją kopnąć dalej, to my się na to nie zgadzamy. Zero kolejnych zespołów. Jest raport – i jeśli komuś się ten raport nie podoba, to trudno. To jest już ostatni, uzgodniony, i żadnych kolejnych zespołów nie ma sensu tworzyć – stawia sprawę jasno Sebastian Goncerz.