Choroby mózgu to coraz większy problem. Jaka jest wiedza o nich Polaków?

W krajach Unii Europejskiej gwałtownie wzrasta liczba chorych na schorzenia mózgu. Powodem jest starzejące się społeczeństwo, ale też postępujące zmiany cywilizacyjne. Zdaniem Światowej Organizacji Zdrowia za kilkanaście lat zmieni się czołówka najczęściej występujących chorób. W 2030 roku będą wśród nich na pewno choroby mózgu. 

Choroby mózgu, zgodnie z definicją WHO, to zarówno schizofrenia, depresja, CHAD jak i stwardnienie rozsiane, parkinson, alzheimer, migrena, udar mózgu, czy demencja.

W 2005 roku na choroby mózgu chorowało w krajach Unii Europejskiej 127 mln osób. W 2010 roku było ich już 299 mln. Koszty związane z tymi chorobami porównywane są z łącznymi kosztami chorób serca, nowotworów i cukrzycy. Jak Polska radzi sobie z tym problemem? Na to pytanie będą starali się odpowiedzieć pacjenci we współpracy z ekspertami. Raport w tej sprawie ma powstać pod koniec przyszłego roku.

O chorobach mózgu nie wiemy zbyt wiele

Jak wynika z badania przeprowadzonego przez Kantar Public, większość Polaków ma poczucie, że ich obecny poziom wiedzy na temat różnych chorób nie jest wystarczający i określa go jako raczej lub bardzo zły. Niespełna połowa nie czuje się też komfortowo, jeśli chodzi o posiadaną wiedzę w temacie ogólnego zdrowia człowieka.

Swoją wiedzę na temat chorób mózgu Polacy zdecydowanie częściej oceniają negatywnie niż pozytywnie. Choroby mózgu najczęściej kojarzone są z konkretnymi schorzeniami takimi jak udar, choroba Alzheimera czy schizofrenia. Z samym tematem chorób mózgu Polacy najczęściej spotykają się podczas oglądania telewizji. Około jedna trzecia, czyli zdecydowana mniejszość – miała dotychczas okazję, aby lepiej poznać osobę cierpiącą na chorobę mózgu osobiście – z grona znajomych lub rodziny.

To co niezrozumiałe, budzi strach

Brak wiedzy oraz brak bezpośredniego kontaktu z osobami chorymi owocują tym, że problem chorób mózgu jest kojarzony z bardzo negatywnymi emocjami, a przede wszystkim ze strachem, przerażeniem i bezsilnością. U części osób buduje to również dystans, niechęć do integracji z osobami cierpiącymi na choroby mózgu. Blisko jedna piąta zapytanych nie chciałaby, żeby ich dziecko chodziło do tej samej klasy w szkole, co dziecko z chorobą mózgu. Prawie jedna czwarta miałaby opory, by się zaprzyjaźnić z osobą cierpiącą na chorobę mózgu, a niespełna jednej trzeciej nie odpowiadałoby małżeństwo ich dziecka z osobą dotkniętą chorobą mózgu.

Mimo niedostatecznego zaznajomienia z tematem, choroby mózgu są przez większość Polaków uznawane za poważny problem społeczny. Zdaniem około jednej trzeciej respondentów bardziej na choroby mózgu narażone są osoby starsze, te, które biorą narkotyki lub nadużywają alkoholu. Dla jednej czwartej badanych nie bez znaczenia jest również stres oraz przypadki zachorowań w rodzinie. Stosunkowo liczna grupa Polaków – jedna piąta – uważa natomiast, że nie da się powiedzieć, kto jest bardziej narażony na choroby mózgu, ponieważ trudno jest określić znaczenie poszczególnych czynników.

Nieco inaczej jest w przypadku profilaktyki. Choć ponownie blisko jedna piąta Polaków uważa, że nie ma takiej możliwości, by skutecznie zapobiec chorobom mózgu, to jednak dla dwukrotnie liczniejszej grupy (dla dwóch piątych) kluczowe jest unikanie stresu oraz regularne badania. Jedna trzecia widzi natomiast szansę w wystrzeganiu się używek – papierosów i alkoholu.

Brak zaufania do lekarzy

Wśród Polaków nie ma powszechnej wiary w to, że lekarz pierwszego kontaktu potrafiłby poprawnie zdiagnozować chorobę mózgu, gdyby zaszła taka potrzeba. Jedna trzecia zapytanych (33%) uważa, że lekarz pierwszego kontaktu w ogóle nie poradziłby sobie z takim zadaniem, kolejna jedna trzecia (31%) ma poczucie, że poradziłby sobie częściowo – potrafiłby stwierdzić po objawach, że jest to choroba mózgu, ale nie umiałby wskazać konkretnego schorzenia. Tylko 7% jest przekonanych o tym, że lekarze pierwszego kontaktu w Polsce są w pełni przygotowani do tego, by diagnozować poszczególne choroby mózgu. Natomiast nieco ponad jedna czwarta respondentów (28%) wstrzymuje się od wyrażenia swojej opinii i odpowiada „nie wiem/ trudno powiedzieć”. przekonanych o tym, że są oni w pełni przygotowani do tego, by diagnozować poszczególne choroby mózgu.

AS

Źródło: Kantar Public