80 proc. lekarzy do 40 roku życia jest wypalonych zawodowo

Wypalenie zawodowe jest stosunkowo częstym problemem pośród osób wykonujących zawody medyczne. Szczególnie nasilone jest w Polsce, gdzie higiena pracy lekarzy nie jest na wysokim poziomie. A zmęczeni medycy, to zazwyczaj gorzej zaopiekowany pacjent i narastające stereotypy dotyczące niemiłych specjalistów.

Wypalenie zawodowe jest coraz częściej spotykanym problemem społecznym. W dużej mierze dotyczy on zawodów medycznych, a szczególnie chirurgów. Sytuację tylko zaogniła pandemia, która wymagała od personelu medycznego o wiele większego nakładu w pracy w o wiele bardziej niebezpiecznych dla życia i zdrowia warunkach.

Organizm medyka nie jest odporny na chroniczne zmęczenie

Czym innym jest jednak zmęczenie, a czym innym wypalenie zawodowych. Wielu lekarzy czuje się przemęczonych, ale nie oznacza to jeszcze, że są wypaleni zawodowo. Momentami jednak te dwa zjawiska trudno od siebie odróżnić.

Wypalenie zawodowe nie jest obojętne dla organizmu medyka. Chroniczne przemęczenie powoduje między innymi osłabienie układu odpornościowego czy problemy gastryczne. Wpływa także na problemy z zasypianiem czy obniża nastrój. 

Wypaleni zawodowo lekarze częściej sięgają po alkohol czy inne używki. W taki sposób radzą sobie z problemami psychicznymi, na które są bardziej podatni.

Lekarz musi wiedzieć, jak reagować w danych sytuacjach i się kontrolować

W kontekście wypalenia zawodowego mówi się o stresie, jednak nie ma dzisiaj pracy, w której nie jesteśmy narażeni na sytuacje stresowe. Stres stresowi jest jednak nierówny, a najważniejszym czynnikiem, który pomaga nam radzić sobie ze stresem, są nasze cechy.

Problem wypalenie zawodowego wiąże się jednak też z tym, że młodzi lekarze nie są przygotowywani do pracy z pacjentami, przez co nie zawsze potrafią dobrze się nimi zaopiekować. Łatwiej jednak pracuje się tym medykom, którzy nie są empatyczni, ponieważ potrafią oni kierować się względami czysto zawodowymi. Niestety, takie zachowanie wpływa negatywnie nie tylko na komfort pacjenta, ale też na życie osobiste medyka.

Sytuacja nie wygląda jednak lepiej w przypadku lekarzy empatycznych, którzy często bardzo przeżywają chorobę każdego pacjenta.

Całość wypowiedzi można obejrzeć >>>> TUTAJ

Lekarz, żeby dobrze leczył, musi być więc zdrowy zarówno w ciele, jak i na umyśle. Do osiągnięcia takiego stanu potrzebuje odpowiednich narzędzi, którymi nie zawsze umie się sam posługiwać. 

Tak samo jest psychologicznie - podsumowała dr n. med. Mariola Kosowicz.Żeby człowiek mógł sobie radzić, musi mieć powtarzalność pewnych rzeczy oraz możliwość dostępu do takich zajęć czy spotkań, które cały czas poszerzają jego samoświadomość. To nie jest raz nam dane na zawsze.

Polecamy także: