500 łóżek internistycznych zniknęło z mapy Mazowsza. Apel do nowych władz

Są to osoby starsze, z wielochorobowością, więc bardzo trudno jest odrzucić takiego pacjenta i nie przyjąć, a my jako lekarze, którzy kierują się największym dobrem pacjenta, tych pacjentów przyjmujemy - mówił podczas briefingu Paweł Łęgosz, zastępca dyrektora ds. lecznictwa w Szpitalu Klinicznym Dzieciątka Jezus UCK WUM.

Po przyjęciu ten pacjent oczekuje w SOR-ze czasami 2, a czasami nawet 5 dni do przyjęcia do kliniki docelowej internistycznej, ponieważ jest taki natłok pacjentów. Rozpoczynamy w tym czasie dosyć kosztowny proces diagnostyczny po to, żeby udowodnić tę wielochorobowość  i potwierdzić te rozpoznania, które ci pacjenci kiedyś mieli. Kiedy taki pacjent trafi do kliniki internistycznej, to średnio w takiej klinice przebywa 2 do 3 tygodni, zanim zostanie wpisany - wskazywał Paweł Łęgosz 

Reklama

Ale ten proces wypisania to nie jest taka prosta rzecz, że rodzina czeka z otwartymi ramionami i weźmie tego pacjenta. Wielokrotnie rodziny nie przyjmują tych pacjentów z powrotem do domu. Oczywiście, ja, gdybym wykorzystywał wszystkie moje możliwości prawne, mogłem się pokusić takie rozwiązanie, że w tym momencie zakończyłem proces terapeutyczne i pacjenta wraz z obstawą policji wysyłam do domu. Nigdy tego nie zrobię, nie zrobiłem i nie robię natomiast od tego momentu ten pacjent jest już "nasz" i my za pośrednictwem naszych służb socjalnych szukamy,  miejsca dla tego pacjenta.

Reklama

nikt chyba nie wziął pod uwagę tego, że społeczeństwo się starzeje i nie ujął w swoich potrzebach zapewnienia dla seniorów godziwych dni do reszty życia. Wspomniany pacjent leży 3 tygodnie w klinice specjalistycznej, to są kliniki o  najwyższym stopniu referencyjności, leczą pacjentów z wyjątkowo trudnymi jednostkami chorobowymi. 

Pani profesor (red.: prof. dr hab. n. med. Magdalena Durlik, ordynator i p.o. kierownik Kliniki Transplantologii, Immunologii i Nefrologii) przyjmuje świeże przeszczepy, razem z tymi z chirurgii ma pod opieką blisko 6000 pacjentów, którzy mieli przeszczepy wiele lat temu, którzy wymagają stałej kontroli.  Niejednokrotnie są to pacjenci, gdzie dochodzi do podejrzenia odrzutu tego przeszczepu i wymagają natychmiastowej diagnostyki. My mamy w momencie ręce związane. Proszę, zobaczyć, jaki jest absurd tej sytuacji. Kiedy polskie państwo zainwestowało miliony, dziesiątki, czy setki milionów złotych w transplantację narządów

Nasz szpital przeszczepia wątroby, nerki, trzustki i te pieniądze w tym momencie tak zainwestowane w tych pacjentów idą w przepaść, dlatego, że ten pacjent nie jest w stanie być przez nas przyjęty na szybką kontrolę. Tylko mamy pacjentów, którzy u nas te 3 tygodnie  przebywają z powodu tego, że są nie wypisywani albo wręcz nikt nie chce wziąć odpowiedzialności, bo moim zdaniem ci pacjenci powinni trafić do szpitali miejskich, powiatowych, o niższym stopniu referencyjności.

To nie jest nasza wina, że to tak się dzieje, ten problem jest poza murami szpitala. Proszę sobie wyobrazić taką sytuację, że pacjent w podeszłym wieku, w stanie ciężkim, leży w SORze, nie może być przyjęty do kliniki, ponieważ jest tylu chorych w klinice, karetki przyjeżdżają do naszego szpitala, do SORu, nie mogą zostawić pacjentów, ponieważ nie ma gdzie tych pacjentów położyć. Koordynator miasta dwukrotnie wezwał policję do tego szpitala, żeby interweniowała, że my nie odbieramy pacjentów. To jest po prostu skandal, jak miasto nam w tym momencie "pomaga" w tego typu problemie.

Szpital na Solcu został zamknięty, teoretycznie przeniesiony na Ursynów. Gro seniorów mieszka w Śródmieściu, ci pacjenci nie pojadą na Ursynów, ci pacjenci trafią do nas, na Bielany, na Stępińską, przeładowując nasze SOR-y. Instytut medyczny na Włoskiej pracuje również w formie kadłubkowej. 500 łóżek internistycznych zniknęło z mapy Mazowsza. Natomiast my przyjmujemy tych pacjentów do szpitala naszego internistycznych około 10, 15 w ciągu doby. I dlatego chciałem może wyrazić, spotęgować ten problem i może dać temat do przemyślenia nowym władzom. Należałoby absolutnie rozwiązać ten temat w sposób systematyczny.

Jestem bardzo mocno empatycznie ostawione na pacjentów, którzy są seniorami, sam mam ich bardzo dużo. Są to wyjątkowo sympatyczne osoby, bardzo wdzięczne za udzielaną im pomoc, niemniej jednak chciałbym, żeby polityka miasta skierowana była w tym kierunku, żeby udzielać im pomocy w szpitalach, które byłyby dedykowane do leczenia pacjentów ogólno-internistycznych.