Życie w slumsach przyśpiesza starzenie się

Adres może mieć większe znaczenie dla zdrowia, niż dotąd sądzono. Najnowsze badania wskazują, że osoby żyjące w uboższych dzielnicach miast wykazują więcej oznak starzenia się na poziomie komórkowym. Naukowcy podkreślają: kluczową rolę może odgrywać przewlekły stres wpisany w codzienne warunki życia.

Eksperci z New York University zwracają uwagę, że rośnie liczba dowodów na wpływ miejsca zamieszkania na zdrowie i długość życia. Czynniki takie jak dostęp do terenów zielonych, jakość powietrza, warunki mieszkaniowe czy możliwości zatrudnienia nie są jedynie tłem – realnie kształtują kondycję organizmu.

W centrum zainteresowania badaczy znalazł się proces starzenia komórkowego. W miarę upływu czasu komórki przestają się dzielić, ale nadal pozostają aktywne – produkują substancje sprzyjające stanom zapalnym. To z kolei zwiększa ryzyko chorób związanych z wiekiem i osłabia organizm.

Jednym z kluczowych wskaźników tego procesu jest cząsteczka CDKN2A RNA, powiązana m.in. z:

• podziałami komórkowymi,

• reakcją na uszkodzenia DNA,

• stabilnością genomu,

• aktywacją stanów zapalnych.

Analiza objęła dane ponad 1,2 tysiąca dorosłych uczestników projektu Midlife in the United States (MIDUS). Uwzględniono zarówno wyniki badań krwi, jak i szczegółowe informacje o miejscu zamieszkania.

Wynik? Osoby żyjące w dzielnicach o gorszych perspektywach ekonomicznych i zawodowych miały wyraźnie wyższy poziom markerów starzenia – nawet po uwzględnieniu stylu życia, zdrowia i statusu społecznego.

Zdaniem naukowców kluczowym czynnikiem jest długotrwały stres związany z niepewnością ekonomiczną.

Autorzy badania podkreślają, że rozwiązanie problemu nie leży wyłącznie w zmianach stylu życia jednostek. Potrzebne są działania na poziomie społecznym i strukturalnym.

Poprawa warunków w dzielnicach – zwłaszcza w zakresie:

• dostępu do pracy,

• jakości infrastruktury,

• zasobów społecznych i edukacyjnych

Może realnie wpłynąć na zdrowie mieszkańców i spowolnić procesy starzenia.