WHO podsumowuje europejski system refundacji leków

Najnowszy raport Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) podsumowuje i opisuje politykę refundacyjną w zakresie leków w Europie oraz wybranych państwach Azji. Wyniki szerokiej analizy wskazują m.in., że pomimo deklaracji o pełnym finansowaniu farmakoterapii wykorzystywanej w trakcie hospitalizacji w wielu krajach pacjenci są "proszeni" o współfinansowanie swoich leków stosowanych m.in. w trakcie udzielania świadczeń ambulatoryjnych. 

W dokumencie zatytułowanym „Medicines reimbursement policies in Europe (2018)” eksperci WHO przeanalizowali nie tylko politykę związaną z refundacją produktów leczniczych, ale również podjęli się analizy rzeczywistego obciążenia finansowego pacjentów.

Jak podkreślono w większości państw wchodzących w skład europejskiego regionu WHO decydenci władze starają się tworzyć mechanizmy chroniące przed nadmiernymi wydatkami wybrane grupy pacjentów, dla których kryterium włączenia są m.in. schorzenia, z którymi się zmagają, wiek, niskie dochody czy niepełnosprawność.

Raport wskazuje również kilka rozwiązań, których wdrożenie może poprawić dostępność cenową leków, a także uchronić określone grupy społeczne przed nadmiernymi wydatkami z własnej kieszeni.

Polityka cenowa i refundacja

Jak wskazuje raport WHO w Europie ustalanie polityki cenowej jest ściśle uwarunkowane polityką refundacyjną. Pomimo, że proces rejestracji leków jest na terenie UE zharmonizowany, to decyzje związane z ustalaniem efektywności kosztowej, cen oraz poziomu refundacji produktów leczniczych leży w gestii poszczególnych państw członkowskich.

W efekcie tylko na terenie UE mamy do czynienia z różnymi modelami związanymi z ustalaniem cen leków, a następnie ewentualnym procesem wydawania decyzji refundacyjnych np. w przypadku Albanii, Belgii oraz Litwy mamy do czynienia w odgórnym uregulowaniem cen wszystkich leków (także tych nierefundowanych), natomiast w przypadku Bułgarii, Islandii i Rumunii – regulacja cen dotyczy wyłącznie leków stosowanych na receptę.

Co warto podkreślić, w przypadku regulacji cen – odnosi się ona nie tylko do ustalania kwoty należnej producentowi, ale również marży hurtowej, aptecznej lub też stosowanej w przypadku innych dystrybutorów produktów leczniczych.

Refundacja zależna od…

Głównym czynnikiem wpływającym na dostęp do refundowanego leku jest schorzenie, z którym zmaga się pacjent. Wskazania refundacyjne obejmujące określone i ściśle powiązane z poziomem odpłatności to podstawa systemu refundacyjnego w takich krajach, jak Litwa, Łotwa i Estonia. Ponadto w kilku krajach stosuje się schematy kwalifikowania do refundacji przy wystąpieniu określonych i specyficznych objawów choroby i zazwyczaj ma to charakter programów lekowych dla wybranych grup pacjentów.

Dodatkowym rozwiązaniem jest również stosowanie wyższego niż standardowy poziomu refundacji dla wybranych grup pacjentów z uwagi na ich stan zdrowotny (np. ciąże, niepełnosprawność czy chorobę przewlekłą), wiek (np. dzieci, osoby starsze), status (np. emeryt, weteran wojenny) lub środki jakimi dysponują na co dzień (np. osoby bezrobotne czy o niskich dochodach). Tego typu rozwiązania refundacyjne funkcjonują m.in. w Irlandii, Turcji, Polsce czy na Cyprze.
Wyższe poziomy refundacji dla osób o niskich dochodach obowiązują np. w Austrii, Niemczech czy Wielkiej Brytanii).

AM

Polecamy także: