Wchodzą zmiany w programie lekowym B.113 - „Leczenie pacjentów z chorobami nerek”

Od 1 lipca 2025 r. wchodzą w życie zmiany w programie lekowym B.113 „Leczenie pacjentów z chorobami nerek”. To efekt długo wyczekiwanych działań Ministerstwa Zdrowia, które uwzględniło postulaty środowisk lekarskich i pacjenckich. Uproszczenie kwalifikacji, rzadsze wizyty kontrolne i mniej formalności to realna poprawa dostępu do terapii dla tysięcy chorych.

Zgodnie z decyzją Ministerstwa Zdrowia, od lipca program B.113 ulega gruntownej modyfikacji. Ułatwiona zostaje kwalifikacja pacjentów z przewlekłą chorobą nerek (PChN), zmniejsza się liczba obowiązkowych wizyt i zakres wymaganych badań, a także upraszcza się dokumentację. Jak zaznacza prof. dr hab. Magdalena Krajewska, konsultant krajowa w dziedzinie nefrologii:

Nowe zapisy programu lepiej odpowiadają na realne potrzeby pacjentów – zwłaszcza tych z mniejszych miejscowości, którzy dotąd napotykali bariery organizacyjne i geograficzne. Zmniejszenie liczby obowiązkowych kontroli czy zniesienie sztywnych kryteriów, takich jak czas trwania diety czy BMI, to – jak mówi prof. dr hab. Rajmund Michalski, prezes Ogólnopolskiego Stowarzyszenia Moje Nerki – duże ułatwienie:

Eksperci zgodnie podkreślają, że zmiany w programie B.113 to duży postęp, ale nie koniec drogi. Kolejnym wyzwaniem jest włączenie dietetyka klinicznego do zespołów opieki nad pacjentami z PChN. Według Ogólnopolskiego Badania Pacjentów Nefrologicznych aż 75% osób w stadium 3–4 PChN nigdy nie miało kontaktu z profesjonalnym dietetykiem, mimo że niedożywienie i wielochorobowość są w tej grupie częste.

Przewlekła choroba nerek rozwija się długo bezobjawowo, dlatego bywa diagnozowana zbyt późno. Szacuje się, że cierpi na nią co dziesiąty Polak, czyli ponad 4,7 mln osób. Leczenie zachowawcze – farmakologiczne i dietetyczne – pozwala odroczyć konieczność dializ, które kosztują rocznie około 65 tys. zł na pacjenta, podczas gdy terapia nefroprotekcyjna to wydatek rzędu 8 tys. zł.

Zmiany w programie B.113 mają nie tylko poprawić komfort pacjentów, ale również przynieść oszczędności systemowi. Warunkiem dalszego postępu będzie jednak wdrożenie kolejnych elementów opieki – zwłaszcza żywieniowej.