Robot, który nosi ciążę – pomoc dla niepłodnych czy etyczna katastrofa?

Robot, który urodzi dziecko – to nie scenariusz z „Black Mirror”, ale projekt rozwijany w Chinach. Sztuczna macica zamontowana w brzuchu humanoida ma być tańszą alternatywą dla surogatek. Brzmi jak przyszłość, ale budzi równie wiele nadziei, co strachu. O robocie piszą "Wysokie obcasy".

Według doniesień „Chosun Biz”, w Chinach trwają prace nad robotem wyposażonym w sztuczną macicę. Projekt opracował dr Zhang Qifeng, założyciel firmy Kaiwa Technology w Kantonie.

Brzmi jak żart z filmu science fiction, ale prototyp ma zostać zaprezentowany już w przyszłym roku.

Koszt „zatrudnienia” takiego humanoida oszacowano na 100 tys. juanów (ok. 14 tys. dolarów). Dla porównania – w USA wynajęcie surogatki może kosztować od 100 do nawet 200 tys. dolarów. W tej logice robot-matka jawi się jako opcja „ekonomiczna”, wręcz budżetowa.

Ale czy chcemy żyć w świecie, w którym ciąża staje się usługą na abonament?

Koncepcja rodzi (nomen omen) więcej pytań niż odpowiedzi. W jaki sposób komórki rozrodcze miałyby być wszczepiane do sztucznej macicy? Jak wyglądałby sam „poród”? Kto ponosiłby odpowiedzialność prawną, gdyby coś poszło nie tak?

Dr Qifeng twierdzi, że odbyły się już konsultacje z władzami prowincji Guangdong w sprawie regulacji i prawa. Ale dyskusje legislacyjne nie odpowiadają na pytanie fundamentalne: czy chcemy oddać najbardziej ludzkie doświadczenie w ręce maszyn?

Wyobrażam sobie moment, kiedy pierwsze dziecko przyjdzie na świat dzięki takiemu rozwiązaniu. Jedni będą mówić o cudzie nauki, inni – o końcu człowieczeństwa. Przecież już dziś wielu ludzi nie radzi sobie z myślą o zapłodnieniu in vitro, a co dopiero z robotem w roli matki.

Dla mnie to wizja niepokojąca. Bo jeśli ciało kobiety zostanie „zastąpione” przez technologię, to w jakim kierunku pójdzie nasza definicja rodziny?

Na początku miesiąca w Nowym Jorku pojawił się humanoid pod marką KOID, spacerujący po Piątej Alei, kupujący hot doga i przymierzający trampki.

Ale kupowanie hot doga to jedno. Noszenie dziecka przez 10 miesięcy – to coś zupełnie innego.

Technologia zawsze była mieczem obosiecznym. Samochód dał wolność, ale i wypadki. Internet połączył ludzi, ale też uzależnił. Roboty-matki mogą dać szansę niepłodnym parom, ale mogą też całkowicie zmienić nasze postrzeganie macierzyństwa.

Pytanie, które mnie dręczy, brzmi: czy naprawdę chodzi tu o pomoc ludziom, czy raczej o eksperymentowanie na granicy etyki, bo „możemy, więc robimy”?