Pierwsza w Polsce grupa wsparcia psychologicznego dla pacjentów po wstrząsie kardiogennym powstaje we Wrocławiu

Pacjenci, którzy przeżyli wstrząs kardiogenny, podkreślają, że po opuszczeniu szpitala często zostają sami ze strachem, lękiem i wspomnieniami traumatycznego doświadczenia. W odpowiedzi na te potrzeby Uniwersytecki Szpital Kliniczny we Wrocławiu powołuje pierwszą w Polsce grupę wsparcia psychologicznego dla osób po tym ciężkim stanie. Inicjatywa to naturalna kontynuacja pracy zespołu SHOCK TEAM, który od 2020 roku skutecznie obniża śmiertelność we wstrząsie kardiogennym.

Wstrząs kardiogenny to stan, w którym serce nie jest w stanie pompować wystarczającej ilości krwi, co grozi niewydolnością wielonarządową i zgonem. W Polsce umiera w jego przebiegu około 60% pacjentów, dlatego każdy, kto przeżyje, mierzy się nie tylko z konsekwencjami medycznymi, ale też psychicznymi.

Pacjenci mówią wprost: po wypisie ze szpitala żyją w ciągłym lęku. Nawet drobne dolegliwości, takie jak chwilowy ból w klatce piersiowej czy kołatanie serca, często prowadzą do paniki i kolejnych wizyt na SOR-ze.

Pierwsze w Polsce spotkanie osób po wstrząsie kardiogennym odbyło się niedawno we Wrocławiu. Była to okazja do rozmowy pacjentów z lekarzami, pielęgniarkami i rehabilitantami tworzącymi SHOCK TEAM.

Efektem spotkania jest decyzja o powołaniu stałej grupy wsparcia psychologicznego w Klinice Psychiatrii USK. Będzie to przestrzeń, gdzie pacjenci spotkają się z innymi osobami po podobnych doświadczeniach i otrzymają profesjonalną pomoc.

Zespół SHOCK TEAM we Wrocławiu działa od 2020 roku i skupia kardiologów, kardiochirurgów i anestezjologów. Decyzje o leczeniu podejmowane są wspólnie i natychmiast, co znacząco poprawiło wyniki terapii.

Dzięki pracy tego interdyscyplinarnego zespołu śmiertelność wewnątrzszpitalną udało się obniżyć do 35% – wyniku porównywalnego z najlepszymi ośrodkami w Europie Zachodniej i USA.

Prof. Piotr Ponikowski, rektor Uniwersytetu Medycznego we Wrocławiu i dyrektor Instytutu Chorób Serca USK, przypomina, że sama interwencja medyczna to za mało.

Jego zdaniem inicjatywa „Wstrząśnięty, niezmieszany” oraz powstająca grupa wsparcia to dowód, że pacjent jest traktowany kompleksowo – od ostrej fazy choroby po proces powrotu do normalności.