Pełnomocniczka zmarłej pacjentki: system ochrony zdrowia ma obowiązek zapewnić, że używana aparatura ratuje, a nie zabija

Jolanta Turczynowicz: Zdecydowanie tak. Choć kluczowe jest ustalenie indywidualnej odpowiedzialności osób zajmujących się konserwacją sprzętu oraz dopuszczeniem go do użytku, sprawa ma znacznie szerszy wymiar. Odpowiedzialność może mieć charakter systemowy i dotyczyć całej struktury organizacyjnej placówki. W toku śledztwa należy szczegółowo przeanalizować nie tylko moment podłączenia aparatury podczas zabiegu, ale cały ciąg przyczynowo-skutkowy – od przygotowania sali operacyjnej, przez procedury serwisowe, aż po nadzór nad infrastrukturą techniczną.
 

Reklama

J.T.: To wielowątkowy problem prawny, który wymaga precyzyjnego wyjaśnienia w toczącym się postępowaniu. Prokuratura zleciła już kluczowe opinie biegłych i ekspertyzy techniczne, które są niezbędne, by oddzielić błąd ludzki od wad sprzętowych. Teoretycznie odpowiedzialność może spoczywać na producencie urządzenia, jednak to placówka medyczna jest jego ostatecznym użytkownikiem i gwarantem bezpieczeństwa.

Każdy pacjent ma prawo do bezwzględnego zaufania wobec szpitala. Trafiając pod opiekę lekarzy, oczekujemy ratunku, a nie narażenia na utratę życia. Dlatego organizacja pracy szpitala musi być niezawodna. Choć na tym etapie jest zbyt wcześnie na ferowanie ostatecznych wyroków, fundamentalną kwestią pozostaje to, czy procedury wewnątrzszpitalne były wystarczające, by uchronić personel medyczny przed działaniem w błędzie co do sprawności aparatury.

Reklama

J.T.: Katalog dostępnych środków prawnych jest szeroki i nie ogranicza się wyłącznie do sfery karnej. Rodzina ma pełne prawo do wytoczenia powództwa cywilnego o odszkodowanie i zadośćuczynienie. Równie istotne są ścieżki administracyjne i wewnętrzne, w tym postępowania wyjaśniające prowadzone przez dyrekcję szpitala, rzecznika praw pacjenta czy inne organy nadzorcze.

Jako pełnomocnicy jesteśmy zdeterminowani, by wykorzystać każdą dostępną drogę prawną. Naszym celem jest nie tylko wspieranie prokuratury, ale także inicjowanie działań, które mogą okazać się szybsze i bardziej efektywne w ustaleniu prawdy materialnej oraz wskazaniu winnych tego dramatu.
 

Reklama

J.T.: Kwalifikacja tego zdarzenia zależy od ustaleń faktycznych i wniosków płynących z opinii biegłych, dlatego wstrzymuję się z jednoznaczną oceną do czasu ich publikacji. Niemniej jednak, fundamentem opieki zdrowotnej jest bezpieczeństwo pacjenta i sprawna organizacja procesu leczenia.

Pacjent nie musi znać się na technologii – to system ochrony zdrowia ma obowiązek zapewnić, że używana aparatura ratuje, a nie zabija. Szpital nie może skutecznie przenieść odpowiedzialności za bezpieczeństwo pacjentów na podmioty zewnętrzne czy serwisantów technicznych. Odpowiedzialność za życie i zdrowie leży po stronie podmiotu leczniczego. Nawet jeśli personel medyczny działał w nieświadomości co do usterki sprzętu, kluczowe pozostaje pytanie o nadzór i tzw. winę organizacyjną szpitala. W sprawach tego typu często okazuje się, że to właśnie błędy w zarządzaniu i procedurach kontrolnych przekształcają potencjalne zagrożenie w tragedię, co wyklucza mowę o zwykłym „nieszczęśliwym wypadku”. Na wnioski co do odpowiedzialności jest jednak za wcześnie. Prokuratura prowadzi śledztwo i jego ustalenia będa dla wyjaśnienia sprawy kluczowe.