Kolejne kroki w tworzeniu Europejskich Sieci Referencyjnych

W październiku ubiegłego roku w Lizbonie miała miejsce kolejna konferencja dotycząca Europejskich Sieci Referencyjnych. Zebrali się tam przedstawiciele wyspecjalizowanych podmiotów świadczących usługi zdrowotne, eksperci, organizacje skupiające pacjentów i przedstawiciele władz krajowych krajów członkowskich UE. Celem było omówienie dotychczasowych działań w ramach tworzonych sieci referencyjnych oraz ustalenie kolejnych kroków w procesie wdrażania. 

W grudniu 2015 roku zostały zaktualizowane dokumenty dla podmiotów, które chciałyby przystąpić do sieci. Powstała też pełna baza informacji dla zainteresowanych przystąpieniem do niej świadczeniodawców. W styczniu tego roku Rada Państw Członkowskich – specjalnie powołany organ odpowiedzialny za tworzenie sieci, opracował strategiczne założenia dotyczące wzajemnego wsparcia i współpracy pomiędzy świadczeniodawcami, wskazał priorytety oraz obszary tematyczne, które należy promować. Wkrótce ma też powstać scentralizowana platforma ERN IT.

Tworzenie Europejskich Sieci Referencyjnych przewiduje dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady z 9 marca 2011 r. nr 2011/24/UE ws. stosowania praw pacjentów w transgranicznej opiece zdrowotnej.  Punktem wyjścia do stworzenia koncepcji ESR było przekonanie, że poszczególne systemy opieki zdrowotnej każdego z 28 państw UE nie są w stanie samodzielnie zapewnić optymalnego poziomu opieki pacjentom cierpiącym na choroby rzadkie lub inne schorzenia, stanowiące szczególnie skomplikowane przypadki kliniczne.

Naczelną ideą ESR jest łączenie fachowej wiedzy i doświadczeń wielu specjalistycznych ośrodków medycznych w celu osiągnięcia poprawy dostępu pacjentów do diagnostyki i leczenia o możliwie jak najwyższej jakości i efektywności kosztowej.

Ponadto współpraca w ramach sieci powinna prowadzić do poprawy stanu wiedzy nt. efektywnych terapii i metod diagnozowania niektórych chorób. Dzielenie się wiedzą w obszarach, w których doświadczenia pojedynczych ośrodków nie są wystarczające, z uwagi niewielką liczbę przypadków klinicznych, powinno owocować wypracowaniem udoskonalonych standardów postępowania klinicznego. Dodatkowo ESR powinny służyć jako centra wiedzy dla potrzeb kształcenia medycznego oraz badań naukowych.

Proces powoływania do życia poszczególnych ERS, rozpocznie się od wystosowania przez Komisję oficjalnego zaproszenia do zgłaszania propozycji utworzenia poszczególnych ESR, co według najnowszych informacji powinno nastąpić w marcu tego roku.

Z propozycją utworzenia konkretnej sieci, dedykowanej danej dziedzinie medycyny, będą mogły wystąpić podmioty lecznicze w liczbie co najmniej 10, reprezentujące co najmniej 8 państw Unii Europejskiej.

Ostateczna decyzja o powołaniu danej sieci oraz o udziale w niej poszczególnych podmiotów aplikujących należeć będzie do specjalnie powołanej Rady Państw Członkowskich.

Przynajmniej co 5 lat każda z powstałych sieci referencyjnych przechodzić będzie ewaluację, dokonywaną przez specjalnie powołany w tym celu panel ekspercki, w wyniku której może zostać podjęta decyzja o likwidacji sieci, jak również o wykluczeniu poszczególnych członków. Decyzja ta będzie wymagała zatwierdzenia przez Radę Państw Członkowskich.

Decyzja w sprawie podjęcia współpracy z podmiotami leczniczymi  z innych państw Unii Europejskiej w sprawie powołania sieci lub ws. aplikowania o przyjęcie do już istniejącej, należy do danego podmiotu leczniczego. Uczestnictwo w sieci jest całkowicie dobrowolne.

Źródło: http://ec.europa.eu/,   http://www.mz.gov.pl/