Co to jest phubbing?

Byłam ostatnio w kawiarni. Przy stoliku obok siedzieli kobieta i mężczyzna. Ona cierpliwie czekała za każdym razem, gdy on sięgał po telefon. Nie rozmawiał, ale scrollował, czytał wiadomości, odpowiadał na nie. Raz, drugi, trzeci. W starciu z nadchodzącymi smsami, mailami czy wymianą zdań na WhatsAppie była bez szans. W końcu zabrała torebkę i wyszła. Czy wiecie, że to zjawisko ma swoją nazwę i określane jest niszczycielem relacji?

Nazwa „phubbing” powstała poprzez połączenie słów „phone” i „snubbing” czyli telefon oraz lekceważenie, ignorowanie. Początkowo taka postawa była utożsamiana głównie z brakiem kultury osobistej, a korzystanie z telefonu np. przy stole podczas wspólnego posiłku odbierano jako nietakt i wyraz braku szacunku do otaczających nas osób. Teraz nabiera to szerszego znaczenia: ignorujemy ludzi wokół, nie widzimy potrzeby odłożenia telefonu czy schowania go np. do torby w sytuacji, gdy relacje międzyludzkie powinny być priorytetowe – dodaje specjalistka.

Nie ma przesady w alarmujących doniesieniach lekarzy, że smartfony dewastują nam zdrowie fizyczne i psychiczne, szczególnie, gdy urządzenia mobilne zaczynają „dyrygować” naszym życiem: śpimy z telefonem przy łóżku, w ciągu dnia nieustannie nasze myśli krążą wokół informacji, które pozyskamy dzięki naszemu smartfonowi wygrywającemu bezapelacyjnie np. z aktywnością fizyczną, długim spacerem albo rozmowami z najbliższymi.

Ludzie doświadczający phubbingu zaczynają czuć się ignorowani, spada ich poczucie własnej wartości, a to może prowadzić do społecznego wycofania. Pojawiają się u nich wnioski, że skoro ktoś woli korzystać ze smartfona i nawet nie podniesie wzroku znad urządzenia, żeby porozmawiać to znaczy, że jestem osobą, która nie ma nic ciekawego do zaoferowania i nic interesującego do powiedzenia.

Na początek warto postawić sobie granice: nie korzystamy z telefonów podczas posiłków, na noc telefon wyciszamy i odkładamy dalej od łóżka. Warto również wyznaczyć pewne reguły: sprawdzę wiadomości i nowości w mediach społecznościowych, gdy np. posprzątam mieszkanie, przygotuję obiad czy wykonam inne, precyzyjnie określone zadanie. Dobrą opcją jest również uzyskanie wsparcia psychoterapeuty uzależnień, który będzie dostosowywał swoje działania do konkretnego problemu.

Autorka: Anna Ginał