Substancja czynna naparstnicy czerwonej poprawia rokowanie pacjentów z niewydolnością serca

Po raz pierwszy udowodniono w badaniu klinicznym, że digitoksyna – substancja czynna naparstnicy czerwonej stosowanej od ponad 200 lat – poprawia rokowanie pacjentów z niewydolnością serca ze zmniejszoną frakcją wyrzutową (HFrEF). Wyniki 10-letniego badania DIGIT-HF, w którym uczestniczyło ponad 1200 osób, pokazują, że lek zmniejsza śmiertelność i liczbę hospitalizacji. Dane zaprezentowano podczas Kongresu ESC 2025 i opublikowano w "New England Journal of Medicine".

W Niemczech z niewydolnością serca żyje około 4 milionów osób. Choroba wiąże się z dusznością, gorszą tolerancją wysiłku, zatrzymywaniem wody i arytmiami. Jest jedną z głównych przyczyn hospitalizacji i zgonów.

Standardowe leczenie obejmuje m.in. beta-blokery, inhibitory układu renina–angiotensyna–aldosteron, leki moczopędne, a od kilku lat także inhibitory SGLT-2. Do tej pory jednak brakowało naukowych dowodów potwierdzających skuteczność klasycznej naparstnicy.

Badanie DIGIT-HF prowadzone było przez ponad 10 lat pod kierownictwem prof. Johanna Bauersachsa i prof. Udo Bavendieka z Hanover Medical School. W projekcie uczestniczyło ponad 50 ośrodków w Niemczech, Austrii i Serbii, a udział wzięło 1200 pacjentów z zaawansowaną HFrEF, mimo optymalnej terapii standardowej.

Wyniki były jednoznaczne: dodatkowa terapia digitoksyną zmniejszała śmiertelność oraz liczbę hospitalizacji z powodu niewydolności serca.

Dotychczas badania dotyczyły głównie digoksyny, innego glikozydu nasercowego. Jej stosowanie u pacjentów z niewydolnością nerek było jednak ograniczone, ponieważ lek wydalany jest prawie wyłącznie przez nerki.

Badanie wykazało, że prawidłowo dawkowana digitoksyna jest bezpieczna, skuteczna i może być stosowana również w kontroli rytmu serca u chorych z migotaniem przedsionków, jeśli beta-blokery nie są wystarczające.

Co więcej, digitoksyna jest bardzo tania – kosztuje zaledwie kilka centów za dawkę, co czyni ją istotną opcją w dobie rosnących kosztów leczenia.

Obecnie rekomendowana dawka to 0,07 mg dziennie lub mniej – zamiast stosowanych dawniej 0,1 mg.

Dzięki DIGIT-HF digitoksyna może stać się kolejnym ważnym elementem leczenia pacjentów z HFrEF, obok nowoczesnych leków takich jak inhibitory SGLT-2.

Wnioski badaczy mogą wkrótce znaleźć odzwierciedlenie w międzynarodowych wytycznych.