Możliwości uzyskania leczenia poza granicami Polski obejmują nie tylko zdarzenia, do których doszło podczas zagranicznych wyjazdów. Dotyczy to także leczenia planowanego, czyli takiego, którego podjęcie jest celem udania się pacjenta za granicę. Nim to jednak nastąpi, konieczne jest uzyskanie zgody NFZ na leczenie zagraniczne, a wcześniej -wypełnienie wniosku. Między innymi przez lekarza.
O praktycznych poradach w zakresie wypełniania dokumentacji rozmawiamy z ekspertką Narodowego Funduszu Zdrowia Panią Kingą Lorentowicz, która wspiera medyków i pacjentów we właściwym przeprocesowaniu wniosków, jak również prowadzi dla lekarzy szkolenia, dotyczące leczenia zagranicznego.
Polityka Zdrowotna · LECZENIE PLANOWANE POZA POLSKĄ CZ. 1
Polityka Zdrowotna · LECZENIE PLANOWANE POZA POLSKĄ CZ. 2
PORADNIK
Lekarz nie powinien wypełniać wniosków o przeprowadzenie leczenia wbrew swojej wiedzy czy wyłącznie na żądanie pacjenta
Wypełnienie wniosku jest suwerenną decyzją każdego lekarza – specjalisty w dziedzinie medycyny właściwej ze względu na zakres wnioskowanego leczenia lub badań diagnostycznych, opartą na jego wiedzy medycznej i doświadczeniu klinicznym oraz kompetencjach wynikających z ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty.
Nie należy dokonywać wpisów w formularzu wniosku, jeżeli nie ma intencji skierowania pacjenta na leczenie za granicą – są na to wyroki
Niektóre wyroki sądów administracyjnych wskazują, że dokonanie jakiegokolwiek wpisu we wniosku przez lekarza może być uznane za równoznaczne z wypełnieniem wniosku, pomimo, iż lekarz na marginesie formularza wniosku wpisał jedynie: „Nie popieram wniosku, leczenie może zostać przeprowadzone w kraju” i postawił swoją pieczęć.
Jeżeli lekarz chce wyrazić swoją merytoryczną, negatywną opinię o leczeniu, które postuluje pacjent, należy to zrobić w odrębnym dokumencie.
Odpowiedzialność - nie podpisuje się wniosków niewypełnionych w części III (pustych) lub wypełnionych w części III przez nieznaną osobę
Lekarz wnioskujący odpowiada za pełną treść wpisów dokonanych w części III wniosku – dotyczy ona danych lekarza oraz świadczeń, o które wnioskuje pacjent. Podpisywanie wniosków in blanco lub zawierających wpisy dokonane przez osoby postronne jest niedopuszczalne. Wypełnienie części IIII wniosku powinno być kompleksowe – nie pozostawiaj pustych pól, które potem wypełniają inne osoby, jeżeli podpisałeś wniosek pod całością części III.
Nie wypełnia się wniosków, jeżeli dotyczą one innej dziedziny medycyny niż dziedzina, w której się specjalizuje się lekarz lub wymagają posiadania stopnia albo tytułu naukowego, którego lekarz nie posiada.
W przypadku, gdy lekarz stwierdzi zasadność przeprowadzenia leczenia pacjenta za granicą, ale nie spełnia wymogów formalnych, niezbędnych dla możliwości pełnienia roli lekarza wnioskującego, może skorzystać z pomocy lekarzy z innych oddziałów albo klinik placówki, w której pracuje albo innych ośrodków. Współpraca lekarzy w zakresie kierowania pacjentów do przeprowadzenia leczenia poza granicami kraju jest wysoce wskazana i korzystna zarówno dla pacjentów, jak i innych podmiotów działających w publicznym systemie opieki zdrowotnej.
Nie należy wypełniać wniosków bez dokonania weryfikacji zakresu leczenia w kontekście świadczeń gwarantowanych.
Żaden z trybów kierowania pacjentów do przeprowadzenia leczenia poza granicami kraju nie obejmuje swoim zakresem świadczeń, które nie należą do świadczeń gwarantowanych w Polsce. Zakres leczenia objętego wnioskiem musi więc dotyczyć świadczenia gwarantowanego, które albo nie może zostać udzielone na terenie kraju w terminie niezbędnym albo nie może zostać przeprowadzone w placówkach krajowych z innych powodów (np. sprzętowych, braku znajomości techniki operacyjnej niezbędnej z powodu zespołu chorób występujących u pacjenta).
Nie należy wypełniać wniosków, jeżeli nie zna się zakresu leczenia objętego wnioskiem.
Lekarz wnioskujący musi wiedzieć, na jakie leczenie kieruje pacjenta. Wypełnienie wniosku o leczenie określone jedynie jako „innowacyjne”, „eksperymentalne”, „nowatorską metodą” etc. w przypadku, gdy lekarz wnioskujący nie jest w stanie opisać lub sprecyzować wspomnianego zakresu leczenia, jest niedopuszczalne.
Może się wydawać oczywiste, jednak praktyka wskazuje na coś innego – wnioski muszą być wypełnione CZYTELNIE
Pełna treść informacji umieszczonych przez lekarza wnioskującego w części III wniosku podlega tłumaczeniu przysięgłemu na język obcy - język państwa, w którym ma zostać przeprowadzone leczenie i stanowi podstawę do potwierdzenia możliwości przeprowadzenia leczenia oraz ustaleniu szczegółowego kosztorysu leczenia, a także sposobu jego rozliczenia. Wpisy dokonywane we wniosku są również przekazywane do innych podmiotów opiniujących wniosek m.in.: konsultantów wojewódzkich i krajowych danej dziedziny medycyny, innych osób wykonujących zawód medyczny lub podmiotów leczniczych, posiadających profesjonalną wiedzę w zakresie wnioskowanego leczenia lub badań diagnostycznych. Brak czytelności wniosku i brak możliwości zapoznania się z jego treścią uniemożliwia jego dalsze procedowanie. W trosce o zachowanie czytelności wniosków NFZ udostępnia na swojej stronie internetowej każdy z wniosków w wersji elektronicznej, pozwalającej na dokonywanie wpisów w edytorach tekstu.
Polecamy także:
Jak leczyć pacjenta za granicą razem z NFZ - PORADNIK dla lekarzy i pacjentów cz.1
Wniosek o leczenie za granicą – najczęstsze błędy - PORADNIK dla lekarzy i pacjentów cz.2
Leczenie pacjenta za granicą – instrukcja wypełniania wniosku cz.1
Chcesz być na bieżąco z wieściami z naszego portalu? Obserwuj nas na Google News!
Twoje zdanie jest ważne jednak nie może ranić innych osób lub grup.
Komentarze