Samotność seniorów nie musi być normą — program „Obecność” w działaniu

Coraz więcej starszych osób w Polsce żyje w samotności — blisko 60% osób po 80. roku życia mieszka samotnie, a co czwarta z nich czuje się osamotniona. Program „Obecność”, prowadzony przez Stowarzyszenie mali bracia Ubogich, pokazuje, że wystarczą dwie godziny w tygodniu, by odmienić czyjeś życie. Kampania „Co za różnica?” zachęca do lokalnego wolontariatu, który buduje więzi i przywraca sens codzienności.

W Polsce coraz częściej mówi się o samotności starszych osób jak o chorobie XXI wieku. Według danych Stowarzyszenia mali bracia Ubogich, niemal 60% osób powyżej 80. roku życia mieszka samotnie, a co czwarta odczuwa głęboką samotność. To oznacza, że tysiące seniorów przez dni, a nawet tygodnie, nie mają z kim porozmawiać.

W odpowiedzi na ten problem powstał program „Obecność”, który działa już w 14 miastach. Kampania „Co za różnica?” pokazuje, że nawet dwie godziny tygodniowo spędzone z samotnym seniorem mogą całkowicie odmienić jego codzienność.

Wolontariusze odwiedzają seniorów w ich domach lub domach opieki, często mieszkając zaledwie kilka ulic dalej.

To właśnie lokalność i regularność budują trwałe relacje, niekiedy zamieniające się w wieloletnie przyjaźnie.

Wolontariat to nie tylko niesienie pomocy, ale też tworzenie więzi.

Często są to osoby, które same przeżyły wiele, mają mądrość i doświadczenie, którym chcą się dzielić.

Seniorzy objęci programem to najczęściej osoby po 80. roku życia, zmagające się z chorobami i stratą bliskich. Brakuje im kontaktu z drugim człowiekiem, co potęguje poczucie izolacji. Regularne wizyty wolontariuszy przynoszą ulgę i poprawiają samopoczucie.

Wolontariusze biorący udział w programie mają różne życiorysy, ale łączy ich otwartość na drugiego człowieka i chęć działania lokalnie. To nie wielkie akcje, ale codzienne, ciche wsparcie zmieniające rzeczywistość.

W świecie, w którym coraz trudniej o prawdziwe spotkanie, „Obecność” staje się cennym antidotum na samotność. Czasem wystarczy być — i właśnie to robi różnicę.

Ile kosztuje pantomogram na NFZ?

Pantomogram wykonany w placówce mającej umowę z NFZ jest bezpłatny, jeśli pacjent posiada skierowanie od lekarza dentysty lub innego specjalisty uprawnionego do wystawiania skierowań.

Czy zdjęcie panoramiczne zębów można zrobić na NFZ?

Tak. Zdjęcie panoramiczne (pantomogram) można wykonać w ramach NFZ, ale tylko w placówkach, które mają podpisaną umowę z Funduszem i po okazaniu ważnego skierowania.

Co jest za darmo u dentysty na NFZ?

Bezpłatnie w ramach NFZ przysługuje m.in. leczenie próchnicy, usuwanie zębów, znieczulenie, leczenie stanów zapalnych, a także przegląd jamy ustnej raz w roku. Dzieci i młodzież do 18. roku życia mają dodatkowo prawo do bezpłatnych plomb światłoutwardzalnych i leczenia ortodontycznego.

Czy pantomogram jest na skierowanie?

Tak, pantomogram można wykonać tylko po otrzymaniu skierowania. Wystawia je lekarz dentysta, chirurg szczękowy, laryngolog lub inny specjalista, jeśli zdjęcie jest niezbędne do diagnostyki.

Czy można zrobić pantomogram prywatnie bez skierowania?

Tak, w prywatnych gabinetach pantomogram można wykonać bez skierowania. Koszt takiego badania w 2025 roku wynosi średnio 70–120 zł, w zależności od miasta i rodzaju aparatu.

Jak długo czeka się na pantomogram na NFZ?

Czas oczekiwania zależy od regionu i obłożenia placówki. W dużych miastach zwykle wynosi od kilku dni do dwóch tygodni, w mniejszych miejscowościach — nawet do miesiąca.

Czym różni się pantomogram od tomografii CBCT?

Pantomogram to zdjęcie panoramiczne obejmujące wszystkie zęby, szczękę i żuchwę. Tomografia CBCT daje trójwymiarowy obraz, pozwalający ocenić szczegóły kości, zatok i korzeni, dlatego jest droższa i rzadziej refundowana.