Dramatyczne statystyki samobójstw dzieci i młodzieży w Polsce: co zrobić, aby pomóc?

W 2025 roku odnotowano 1925 prób samobójczych dzieci i młodzieży oraz 161 zgonów w wyniku prób, które zakończyły się śmiercią. To dane aktualne na dzień 20 stycznia 2026 roku. Pokazują one, że skala zjawiska pozostaje bardzo poważna, jednak tendencja wzrostowa z poprzednich lat została zahamowana. Eksperci podkreślają konieczność kontynuacji długofalowych programów w ochronie zdrowia oraz działań profilaktycznych w szkołach.

Statystyki Komendy Głównej Policji zostały pozyskane w trybie dostępu do informacji publicznej przez Fundacj e GrowSPACE  i przedstawiają sytuację na dzień 20 stycznia 2026 roku. Wynika z nich, że w całym 2025 roku – od stycznia do grudnia – Policja zarejestrowała 1925 prób samobójczych dzieci i młodzieży oraz 161 samobójstw.

Z danych, jakie właśnie przedstawiła Fundacja, najwięcej prób odnotowano w województwie pomorskim (302 przypadki) oraz śląskim (299). Najmniej w województwie lubuskim (31) i opolskim (27).

Szczególnie niepokojące są dane dotyczące najmłodszej grupy wiekowej. Wśród dzieci w wieku od 7 do 12 lat Policja zarejestrowała 83 próby samobójcze oraz 5 zgonów w wyniku samobójstwa.

Analiza danych z ostatnich lat wskazuje, że gwałtowny wzrost liczby prób samobójczych wśród dzieci i młodzieży został zatrzymany. Nie oznacza to jednak poprawy sytuacji na tyle, by rezygnować z działań systemowych. Eksperci zgodnie podkreślają, że potrzebne są długofalowe programy w opiece zdrowotnej oraz konsekwentna profilaktyka w szkołach.

Jak podkreśla, w szkołach konieczne są otwarte rozmowy o wyzwaniach, przeciwdziałaniu przemocy rówieśniczej, higienie cyfrowej i dostępnych formach wsparcia.

Zwraca także uwagę na inwestycje w psychiatrię dzieci i młodzieży.

Jednocześnie ekspertka zwraca uwagę na niepokojący trend wśród dzieci i młodzieży.

Pomoc dzieciom i młodzieży w kryzysie emocjonalnym zaczyna się od stworzenia bezpiecznej przestrzeni do rozmowy – bez oceniania i umniejszania problemów („nie przesadzaj”, „inni mają gorzej”). Kluczowe jest aktywne słuchanie, wczesne dostrzeganie sygnałów ostrzegawczych oraz łączenie wsparcia emocjonalnego z dawaniem nadziei i stabilizowaniem napięcia, np. poprzez techniki oddechowe czy uziemiające.

Jak podkreśla, działania profilaktyczne muszą wykraczać poza reagowanie w sytuacjach skrajnych.

Jeśli przeżywasz trudności, myślisz o odebraniu sobie życia lub chcesz pomóc osobie zagrożonej samobójstwem, możesz skorzystać z bezpłatnych numerów pomocowych:

800 70 22 22 – całodobowe Centrum Wsparcia dla osób dorosłych w kryzysie psychicznym

800 12 12 12 – całodobowy Dziecięcy Telefon Zaufania Rzecznika Praw Dziecka

116 111 – całodobowy Telefon Zaufania dla Dzieci i Młodzieży

116 123 – całodobowy Telefon Wsparcia Emocjonalnego dla Dorosłych

112 – numer alarmowy w sytuacjach zagrożenia zdrowia i życia